غزل



عبدالقدیر مطفی



زما وچی شونډی څیری می ګریوان دی



لویه
خدایه رانه ورک می خوږجانان دی



نوره سا اخـــــــــــــستی نشم زه به مړشم



غیرله تانه
داژوندون راته ډیر ګران دی



ماخوسل ځلی په نه کړو میــــنه مه کړه



دازړګی دهیــــــــــــچانه
منی نادان دی



بس چی ستا تصویرته ګورم ژاړه راشی



خاوری شوی ایری شوی می ارمان دی



لیونـــــــــی به شم ای خلکو خدی لپاره



داســــــپرلی وو نن راغلی نن راون دی



عجــــــیبه غوندی قسمت
دی ستا قدیره



تش داغم دی اودا درد دی اوهجران دی