غټی سترګی یی ریښتاچی سم خوړل کوی
دبڼو غشی یی خدای شته سم وژل
کوی



هره ادا یی لکه حورلمبه لمبه خواره شی
سمه سکروټی غوندی خلکوسوځول کوی



مینه
کوی خولږشرمیږی نه پوهیږم ولی
چی کله ځی اوراځی تش ماته کتل کوی



کله خووایم چی بس ورشمه
اوښکل یی کړمه
خودازړګی ساده می هروخت ویرول کوی



لیونی تور وی اوکه سپین وی ماته ګوره کنه
په
ښکلو هیڅ کله باور ونکړي چل کوی



صبرکوه قدیره رابه شی په خپله درته
ته ډیرساده یی دغه ښکلی
ځورول کوی