پسرلي
دادي ميـاشت د پســرلي رانږديکـيـږ
ي
ونـي شـنـــي شوي سره ګلونه به غوړيـږي
په هرځاي
کي شورماشوردي د مرغيـو
دبـــلبــــلو اوازونــه اوريــدل کـيـــــــــږي
ابشـار جوړشو د اوبـو په هرمنـزل
کي
واوري ولي شوي غروسرونه به تـشـيـږي
لاړي لاړي شیبي خلاصي د انتظارشوي
سيـــندروان شـو
غړ غړي کوي بـهيـــږي
نرګس زور وهي چه يي خلاصی غوټګي
کړي
دشتي شني شوی خړرغونه به شيـن کيـږي
بزګران شول ستا په راتګ ټوله خوشحاله
بيـلچـي واخستي
پټـــي په لور خـواځــيـږي
شپونګي غږ وګړ چه راوشړي مال دکوره
شپـيـلي واخستـه د غــره په لور روانـيــږ
ي
ستا ښـکله ده چه يـي ته يي قدرمـن کړي
سـتا راتلو سره ټـول مخلوق خوشخاله کيـږي
ستا ښکله به زه جــانان سره مقايسه کړم

هغـــــه هم په هره ښـــــکله کي څرکنديـــږ
ي