د کور کلیانې رانه ورکې شولې
ډیر پسې وګرځیدم
خپل ټول جیبونه مې له سره بیرته وپلټل
پر هغه لاره بیرته درغلمه
دا ځل مې ستا پر ځای کلي څ
ارلې
کلي ترۍ تمې شوې
دمني یخه شپه مې تیره
کړه،
&nb
sp; د لارې پر سر
داهم ټول ستا له لاسه
چې وعده ځای پورې درتلم
،
&nb
sp; کور رانه هیرو،

ځان مې هیر
و،
&
nbsp; ته مې ‌ذهن کې
وې
ته مې هم ونه لیدې!!!


&nbs
p; ۱/ ۱۰ / ۱۳۸۷
کابل ـ څارندوی م
ینه