مين زړګی مي هرقدم ستاپه ښکلاپسي ځي



ستاد
سايې غوندي جانانه تل په تاپسي ځي



چيري چي هم څراغ په اوښکو وتياروته بل کړو



قاتل مهال دی هلته هم سپېره هواپسي ځي



تاهم د و ړانګو ځينې ټو لي کړې دشپو پر تنو



لمر مخې وايه؛ دالارورکي به په چاپسي ځي
له رڼو ستورو دي،دهرخال يو انځور را سپړ ي



هم دي سپووږمۍ تل دښايست په انتهاپسي ځي



دلته موسکا دګل پرپاڼو سرو غرم
و خو ړلې



دوږموروح يې امانت ،اوس په بورا پسي ځي



ماورته خپل اسوېلي دودکړلو،دشمعي غوندي



ناخبر خلګ دي، وای ښکلي په رڼا پسي ځي
ماملتيارته؛ بې
جانانه بل تلقين رانکړې
پرېږده؛دژوندوروستۍ سلګۍ دي،نن مي ساپسي ځي