چې له خیرات دې ډکه نکړه د ګدا لمنه
ډکه
دې مشه دغه ډکه شرمندا لمنه



د بې ننګۍ مې د اطلسو لم
ن نه ده پکار
په ننګ مې ښه د ا څیرې ویرې
د خنتا لمنه



تا د جفا لم
نه ډکه پکښې واړاوله
ما
چې درویړه کړ له کله د
وفا لمنه



هسې مالیاره زړه دې تنګ دې ګني ښه پوښیږې
چې زه به څه درځنې یوسم په دې بژه لمنه



ډیرې خیرې مې په طاهر زړه
کښې راوټو کیدې
چې له محفل دې پستنه کړم بې
نوا لمنه