سپرلیه لږ خو را شه



پیرمحمد کاروان




سپرلیه لږ خو راشه ستا یادونه را نه هیر شول
زخمونه مي ډیر ولیدل ګلونه را نه هیر شول
د حسن د
ګلونو سترګې ډکي دي له اوښکو
د عشق د بلبلانو آوازونه را نه هیر شول
د ژوبل زړه په وینو کې مې تږ
ې آرمان لامبي
ساقي نه پیژنم ډک جامونه را نه هیر شول
اغزو رانه اخیستی دی په باج کې لال د
وینو
زاځه د زړه طبیبه مرهمونه را نه هیر شول
تیارې راته خورې دي د هجران په تور ماښام کې
د وصل
هغه ښکلي سهارونه رانه هیر شول
د ژوند په باغ او بڼ کې د باروتو بوی خور شوی
د ګلو د عطرونو کاروانونه رانه هیر شول
د وریت احساس په غیږ کې مې کاروان د سلګو پروت دی
اشنا یه د خندا ډک غزلونه را نه هیر شول