غزل
اسحاق ننګیال



څه ښکلي سوداګر دي څومره ښکلي یاران پلوريٍ
یو آس د
سپینو وریځو دی دوریځو ګلان پلوري
د ستورو په تېشوني جوړې کړې ورته ځڼي
نن دلته په دې چم کې یو کافردی بتان پلوري
یو بار یې درنګ راووړ د سپرلی جوار ګر ګوري
چې څومره یې ګران راووړ چې یې څومره ارزان پلوري
یو شین لوګی را خور دی یو سور اور دی لګیدلی
یو مست زردشت راغلی دی یو غلی آذان پلوري
بازار یې د نور لوټ کړ د آسمان سپینې کوترې
له لمر ځيني ټیک اخلي او د ستورو کاروان پلوري
د باد په نیلي سپور د سهار سپین شهزاده راغی
د شپو بربنډې پیغلي پرې شلیدلی ګریوان پلوري



د میرویس جلالزي کمپوز