ســــــــــــتار یارانـــــه زما ســــــــــــزا شـوه
ژوندون مې ټول خـــــــطا، خـــــــطا شوه
لیـــــــــــــــــــــلا زما څخه جــــــــــــــدا شوه
شـــــــــــــپه نا خوبي ورځ مې ژړا شـــــوه
ځـــــــــــکه نو څیرې ګریوان عمر تیرومه
٭٭٭
ومــــــــــــه پتنـــګ اوس پــــتنګ نه یــم
جـــانانه ســتا په رنــــګ زه نــــــــــــه یـــم
پـــــــــــــــه میـــــــــــنه ولاړ بــــې وفا نیــــم
ســـر ورکـــوم په خپـــــل ځــــــــــــان نه
یم
تـــــــــــــه بې وفا یې ځکه لار جدا کومه
٭٭٭
زه دی اشنــــــــا تـــــــــــه مــــــې لیـلا
وې
تـــــه مــــې خـــــــــندا، تــــه مـــې ژړا وې
جـــــــــانانـــــــــه تــــه خــــو بــې وفــــا وې
تــــــــه پــــه یـــارۍ کــــې ورخــــــــطا وې
چې مور او پلا به مې حلاله کړی م
ینه