غزل



عبدالله زهیر



اوښکې به څڅیږي په ګریوان زما
څنګ نه چې بیلیږي خوږ جانان زما
پریږدﺉ چې په چیغو چیغو وژاړم
ما بې وسه خپل نه کړل یاران زما
زما د خوار
نصیب په خواره برخه کې
مینه کښې رسیږي تل تاوان زما
زه به دې د میني توبه ګار نه شم
دار ته که مې
خیژوي ارمان زما
لاس به د رقیب ګریوان ته واچوم
چیړه عبدالله چې قدردان زما