راځه جانانه دګودرغاړي ته ځو
دچنارونوتر پلولاندي
دمازديګر
دژړووړانګوسره
ستادمجلس سره مي ژوند تړمه
يوه كيسه دمحبت يه ژبه
رابېلومه دكيسو دكوره
پرهرخبريې محبت
پيوند دى
تاته يې وايمه دشپودكوره
رانغښتل سوي زمادژوند شيبي دي
غموپري كړي دمينو پښي دي
دامي كيسه ده
راسپړمه يې
دايونغه ده نڅومه يې
په سره غرمه كي دګرمۍ په كوركي
زه اوته ناست ؤدسايوپه ته
پرسپينكي مخ
دي غورحېدلې خولې
دمست وجودڅه دي وتلې خولې
زما دميني په اسمان كي ستورى
په ځلېدوسود سپوږمۍ وخواته
هغه
تپلې مينه وتپل سوه
اوس به نوخود جانانه مايادوې
چي لېونى يې ماته څله ګورې
زه ستا دميني ړندوسترګو
دبهارپه شان تازه كړم
اوخزان كي يې ايره كړم
۲۰۰۹-۵-۱۹هلمند