راغلی په توبه یمه شراب مه راکوه نور
په خوا کې دې کښېنمه خو ځواب مه راکوه نور
کاروان د بارانونو کې وږمې د سپرلي راوړه
غاټول پکې راګوره ټول ګلاب مه راکوه نور
دورخو مې په
خوله نشوه ،کنه ما ډیر ورته ووېل
آدم ورسره راکه تش رباب مه راکوه نور
نن بیا مې اننګو کې انارین ګلونه
خاندي
د سترګو سرچینو ته مې سېلاب مه راکوه نور
ماشوم ښه وم زانګو کې په للو به ویدیدمه
له مینې نه په
تېښته کې شباب مه راکوه نور
سپېره اسمان مې پریږده چی په ستورو ښایسته وي
رونق به پرې را بله کړي افتاب مه راکوه نور
روغبړ د پېژندنې مې پرون ورسره کړی
نصیبه د رقیب د خولې کباب مه راکوه نور
یوازې د څادر ټوټه مم
تاز ته را په تن کــــــړه !
حریص زړه مې وژلی ټول تناب مه راکوه نور
ــــــــــــــــــــــ



۵ـ ۱۲ ـ ۱۳۸۴