سهېلي پښتونخوا چمن




له مکــــره ډکــــه خواخوږي
نـــــن يؤ پــه دوه ژړيږي
لکــــــه قاتل چـــــي د مقـــتول پـــــر جـــــنا زه ژړيږي



ظاهـــــر پرسته د باطن و نور ته نـــــه سي ورتـــلای
تر څو شمعه نه سي پــــه سوز چي ټوله شپه
ژړيږي



يواځي زه نــــــه يم وران کوره په سوزمن حالت کي
ستــــا پر ناخــــــوالــــــو د زم
ان هـــــره لحظه ژړيږي



د ژونـــــــد پر مېنه سوم لــــه داسي مشغلا سره مخ
تنها شېبو تـــــــه مي د تللـــــــي يار کيـــــسه ژړيږي



تعبير يې څـــــــــه دی د عادل شاعرانـــــــــه قلـــــمه؟
د زړۀ پـــــر غــــــــولي مي د حسن فريشـــــته ژړيږي



٦جون ٢٠٠٩م کال