ورځه په لمر شپه په سپوږمۍ اوڅراغونوښايسته
دزړه لمن مې ده دمينې په
داغونوښايسته
باطن يې وګورۍ چې څومره بدرنګيانې لري
ښکاري دادور خوظاهر په لباسونوښايسته
نن که دمرګ
په غبار خړيوخومايوسه نه يو
شوبه يوورځې دژوندون په ښايستونوښايسته
بلامزه لري دهجر دزخمونوسپرلي
شومې ژوندون په انتظار اواميدونوښاسته
وخت که هرڅوورباندې خپلې قصيدې ليکلې
خومادزړه ديوال کړه ستا په
تصويرونوښايسته
طائره څنګ به دښکلاله دې بهيره اوځم
زلفې په بوۍ خوله په خندامخ په خالونوښايساه