غزل



ډاکټراکبر اکبر



وینه مې رخسار له واخله ښه به وي
ستا د اننګو تر څوکو سره به وي
ماته در نه نه شي د سحر مسته
دا چیرته د تورې شپې ډیوه به وي
زهد د زړګي حرم کې ځای نه شو
دا کعبه له دې شیخه مړه به وي
زړه چې د لمر مخې ښکلا نه سیځي
دا د حیا اوښکه ده سړه به وي
دا ماښام آهونه او دا شپې زلفي
یو بل ته چې رسي آشنا شپه به وي
دا چې مې ځلمي ګناه ته ماته شوه
زهده، دا توبه جوړه زړه به وي
خړه دنیا ستا په کتو نه ارزي
دا سوداه و نه کړي چې وړه به وي



کمپوز :میرويس جلالزی