ولـــــی خامــوش خامــوش پــراته دي زړور پښتـــانه
چـــــی بيــــلوي ددنـيــا خلـک لر او بر پښتــــــــــــانه



زمــونږ په مــنـځ یی بــل کــــــړی دنــفاق اورونــــــه
چی پورته نکړي بيا هغه د غيرت ســــر پښتـــــــــانه



ولی تيرباسی موسورپوستی داشـین سترګـی خــــــلک
هـميش د سوک بـدل ورکـړی په خنـــجــر پښتـــانـــــه



که مــــودخــپلی ځان ځانــۍ لاره بـــــــدله نــــــــــکړه
زمــــا په فــــکر به هميش وي در پـــه در پښتــــــــانه



د غزنـــــوي او ابـــــــدالي او د غـــــوري په شـــــانته
ځان غورځــوي په هــر ميدان او هر سنـــګر پښتـــانه



هغه باتور خوشحال خـټـــــــک اود مـيوند مـــــــــلالۍ
فخر کـوي ددوی په جنـګ او په هنــــر پښتــــــــــــانه



جــواد شــيرزيـه کړه راويـښ دا پښتـانه په پښتـــــــــو
چی پاک اسلام او خپلی خاوری ته شی سپر پـښـتــانـه