دنګه پاچاهي دې درنسکوره شه
سپينه دې لمنه تکه توره شه
مه رېبه ګلونه د پامير د بام
مړ شې او بچی دې څپېړ خوره شه







وايي چې درمان به مې دردونه کړي
دم کوي دعا او درودونه کړي
زړه کې دې د رحم ګلان نه ښکاري
جوړ به د زوزانو درمندونه شي
څيرې ګرېوانونه به دې وسېځي
لوڅه او لغړه دې سرتوره شه
ووځه له ماڼيو لاړ کليو ته
وګوره تنکو وچو نيالګيو ته
مه کوه ظلمونه بقا نه لري
ګوره وچو شونډو د لښتيو ته
مه کره ټپونه په دې خړ چمن
کونډه دې ادکه سپکه سپوره شه
/١٤/١٢/٢٠٠٩