نګاره پــــــــــه سرو لپو كې نن ښې سړې اوبــــــــه را
دا تـــږى زړه مې سوزي زركړه زركړه لږ قــــرار را
مچو مې كړه او ښكول مې كړه بيا غيږې ته مې لنډ كړه
را لنــــــــډ د اننـــــــــــګي كړه ماتــــــه هم د مچو وار را
د مور زړه يې نرى ؤ پــــــه ګـودر كې مې راضي كړه
ورځمـــــــه ننواتې لږ شــــــان پتـــــــــــــــه يې دپلار را
دزړه ويجــــــاړ برجونــــه مې مـــــدام پـــــــــه ګټو ولې
په شنــــــډو د ږدم شنــــــډې، دومره ماتـه نن اختيار را
پـــــــه لاس كې د نيولى ســــــاقي جـــام دى كه بـــاده ده
د خداى لپـــــاره مـــــــا ته د همدغې پيــــــــــــالې وار را
له اوښكـــــو مې جوړ كړى دى امېل دزړه پـــــــــه نظم
راوړى مې پـــه ناز دى سپينې غاړې تـــــــه خو لار را
"همتــــه" تــــه بـــــه څـه غواړې له ربه خداى خبــر دى
دنيا د ټوله ستــــــا وي خو زما غيـــــــږ كې نــــــګار را
(كابل)