دومره زړه مې په ځآن کله کیدو
خو پخلا مې جانان کله کید و



ځکه خو مې ځان په سیند لاهو کړو
په ما يي دا ګمان کله کیدو



ته وخدای چې ژوند به نکړي خوند
خو دې چم کې ګذران کله کیدو



بې دریغه مې قتل هر ارمان شو
دغې وجهې پرسان کله کیدو



محبت کړو لیونۍ همت
ځکه دومره اسان کله کیدو