دا کوم ځای دی څه يې نوم دی چېرې راغلمه دنيا کې؟
دومره ليرې يم له ځانه چې ځان نه وينم په ما کې



دا څه ملک دی څه يې دود دی هره ورځ لکه دا بله
اختر هېر دی، نوروز تېر دی، ټول نڅېږي عاشورا کې



راشه نه شته، درشه نه شته، دا دنيا هسې تېرېږي
مينه نه شته، وفا نه شته، ټول لړلي په جفا کې



نه مرکه شته، نه جرگه، تشه حجره، سړه دېره
نه د خوشحال د تورې شرنگ، نه يې وياړ په احمد شاه کې



غرونه يې دنگ، سيندونه مست، خورې دښتې يې پرتې دي
نور ډېر څه شته هندوکش او په هلمند او په بکوا کې



چې پردۍ يې پردي ملک کې دا قانون د طبيعت دی
گهيځ راځي لمر راوړي خوښي به وغوړوي تا کې



دوشنبه د ١٣٨٨ د مرغومي ١٤