لوغړن سوري
خوښېږي مې چې باد او یا باران مې ځوروي
ګردونو کې رانغښتئ یم توپان مې ځوروي
د واورې غټ غڼډاري چې رارغړي پاس له غره
او یومې سي تر تله هغه پاڼ مې ځوروي
د ځمکې ښویدنې چې راپام شي په کرپار
خپل چت یم ځپلئ دا داستان مې ځوروي
له خوَړه د کافر سېلاب څپې مې پشا اخلي
که دغه اراده وي دا پیمان مې ځوروي
خوښېږي مې خوښېږي مې همدا ساړه تاوده
خوښېږي مې خالق د کَون مکان مې ځوروي
خو هېڅ مې ندي خوښ د ټوپکو لوغړن سوري
حدیث د محبت یې جان کربان مې ځوروي
ما خو ماشومانو نه دیدن په پور اخیستئ
د ستوني یې مړه چیغه لوند ګرېوان مې ځوروي
اې د عدالت په رنګ رنګین برګو لېوانو
د ژوند مرغه ترهوره تور دالان مې ځوروي
بس کړئ چې تیاره شوه د شعور رڼا په غم
پخپل لاس مو څیرلئ نوم د افغان مې ځوروي
۳-۳-۲۰۱۰