نا ترسې ښـکلې ســتم مه کوه نور
پر رقیـــــــبانو کـــــــرم مـه کوه نور



که کرم کـړې پر خپل جانان یې وکړه
زه در سره یــــــمه غــم مه کوه نور



راشـه تر خــــوا راته سنګر ونـیسه
د بازارۍ پیــــغلې چم مه کوه نور



د بـــــــــیرته تلـو خبر دې مه راکوه
داسې خـــــــــبرې صنم مه کوه نور



راشه چې دواړه زه یا ته شوو سره
خــــبر د من او مـــــنم مــه کوه نور



زه خـــریدار یــمه، خـو ستا د جنم
دا بـــــدلول د جـــــنم مــه کوه نور



په خـپل مخلص باندې پیرزو جانانه
د اورولـــــــــو د بـــــم مـــه کوه نور