اوښکې راځي هله راځي زما له سترگو رابهېږي
کله سېل شي بيا درياب شي زما په زړه کې نه تمېږي



په ناسته ناسته په خوب ډوبه، توره شپه کې بيداري
ربه زه خو دې بنده يم راته وايه دا څه کېږي



ژوندون خوږ دی، ياران ښه دي، دنيا ښه
نپوهېږم دا څه غم دی چې په زړه کې مې څپېږي



نه د ښايست نه د پيسو نه د ځوانۍ غم نه دښو
دا هر څه خو به تېرېږي هغه غواړم چې پاتېږي



زړه مې تش دی لکه دښته چې سرۀ لمر ته گروگان وي
په دې تش زړگي مې ولې گل د مينې نه غوړېږي



مينې راشه په زړه کور کړه په کور واچوه صفا ته
زړه به تېر شي له دنيا نه پاک الله ته وررسېږي



چې مې سر په اوږو کېږدم بيا د زړه ورته خواله کړم
د داسې يار پاکې يارۍ ته زما زړه هم هوسېږي



گهيځ پاڅېږه له خوبه چې کاروان درڅخه تېر دی
څۀ چې ووتل له لاسه په زاريو نه خپلېږي



د مرغومي ١٤ ١٣٨٨