مورې مورې زمامورې ته به زما تصويرته ګورې
چې خيالوکې دې حضورکړم بيا خو وايم جنت هور يي



ته به داسې فکروکړی زه ماڼيو اوپه بنګلو کې
لکه زرکه به تاويږم دژوندون په هرې لورې



خو ژوندون مې داسې نه دی لکه څنګه چې ته اورې
ستاخوږې مينې يادونه له هرې خوانه په ما اوري



داترخې دغم شېبې دي چې په ماباندې تيريږي
هره يوه دغم ګړۍ ده دا په ما چې حسابيږي



چې اواز دې کله واورم د ګلاب په څيرغوړ يږم
په خوله تاسرخنداکړم خوپه سروسترګوژړيږم



مورې مورې زما مورې ته به زما تصويرته ګورې
ډيرسوالونه د ديدن کړې زما راتګ لارته به ګورې



راته و کړه دوعاګانې راته راکړه خندا ګانې
چې زه هيره کړم غمونه دبيلتون دا ژړا ګانې



ستاتش نوم نه زه لوګې شم ستا يادوته سپيلنۍ شم
چې بيلتون دې راپه ياد شي زه بې خوده ليونۍ شم



ددنيا په خو ماڼو کی زړه مې ستا دمينې داغ وړي
څه بی ساري ده ستامينه ستا دمينې نه څراغ وړي



ددنيا ښادي دې ستا وی خويوستا ديدن زما وی
اې زما خوږې مورجاني ژوندبه ماسره پخلا وي



دابه څه خوږ شيبه وي ديدنونه دلاسا شي
مسافردډيرعمرونوخوږ وطن غيږۍله راشي



څوک به ژاړې څوک به خاندې خوزه ستامخ ته به ګورم
مورنۍ مينې ته تږې ز ه بلبل ګلرخ ته ګورم



مورې مورې زما مورې ته به زما تصويرته ګورې
ستا بچي خواره واردي د(حفيظ )دزړه ټکوريې