پروت یم د اور په غیږ کې
خوځنده ئی لمبې دې
او ړم پری را او ړم
سری سکروټې ئی ښکله وم
تن او ځان پری سوه ځوم
د روان مې پورته غلبلی دې
ز ړگی مې په لړزا دی
کبابه مې سینه ده
پتنگ غوندی ځان پری کړه وم
سری سکروټې ئی ښکله وم
سوه ځیدنه زما هستې ده
دی هستې کې زما مستې ده
ځکه پری تپیږم ،که سوه ځیږم
په جام کې د سکروټو
یو غو ړپ ئی دلمبو
د مینې نذرانه ده
د مینې نذرانه ده



کابل