ماژړل جانان ژړل موږته لوی آســـــــــــــــــــمان ژړل
موږ به ټول ورځ کی په صـــــــــــحرا اوبیابان ژړل



زموږ مینه صــــــــــــــفا وله دروغ نه وه رښتیا وله
زموږ دی پاکی مینی ته بیاحورو اوغلــمان ژړل



غماز پرما خوشحاله ووزما زړگی بیـــحاله وو
مابه شپه اوورځ په غم اودرد کی دهـــجران ژړل



څیری گریوان سرببر نه می کســــــــــــــــب نه هنر
ماسره دی دردکی کاڼو بوټوهک حـــــیران ژړل



مخ په اسمان ماژړل ډیر په ارمـــــــــــــــان ماژړل
نور څوک نه وه هلته ماسره به خوار چوپان ژړل



سوی می ځگردی اوس مینه زم رهبر دی اوس
پروت دغم صحراکی یم ماته لوی کاروان ژړل



بس دی لارویه نور جوړشو ټول عـــالم کی شور
ستا په دغه دردکی ټولوناســـــــتو اوروان ژړل