ای زما د سر دښمنه يوه ورځ به شې تباه
نه دې کټ وي بيمارۍ ته نه دې درد لره دوا
ځوان بچي دې رانه يووړل په هجرت او په مرګي
درته غواړم تشه غېږه لکه دښت تک وتنها
ښوونځي دې راته سېځل ماجتونه دې وران کړل
ګوره تا زما بچو سره تل کړې ده جفا
جنګ جګړه، فساد رشوت دا ټول تا دي زېږولي
دا وژنې دا وحشت ټول تا کړي دي پيدا
ورور په ورور وژنې ناکسه دا څه رسم دی څه دود دی؟
داسې ډېر دې هم روزلي چې هم ځان وژني هم ما
نه دې نوم شته نه تاريخ ته د دوو ورځو ماشوم يې
پېژندلی خو نړۍ يې په فريب و په دغا
هر يو کلی دې سور اور شو هر يو ښار د جنګ ميدان
چې کول تا به په نورو هسې کېږي اوس په تا
ګوره ورځ به داسې راشي زمونږ لاس ستا ګرېوان وي
په خپل لاس به راتسليم کړې مونږ ته بېرته پښتونخوا
رڼا ستا نه ده خپه، لمر سپوږمۍ خو تا وژلي
د ګهيځ دې زړه مات کړی تپه تياره ده هره خوا
د غبرګولي ٩، ١٣٨٩