دا ژوندون به څه ژوندون وي چې جانان خپل بيوفا شي
هره ورځ ورکه سوچو کې هره شپه ژوندۍ سبا شي
مينه څه ده وفا څنګه، هيله لاړه اميد ومړ
نوم د مينې يې پرې ايښی چې پوره يې مدعا شي
زه رنځوره يم بې کسه اوس نو چا ته فرياد وکړم؟
د زړه ټپ چا ته پرانيزم، څوک به زړه لره دوا شي؟
زه نادانه لېونۍ وم په ناکس مې باور وکړ
چې د ناکسو دا دنيا ده کس له کوم ځايه پيدا شي
يو مې زړۀ و په کوګل کې ډک له هيلو ډک له ژونده
اوس د ژوند ترخو وهلی کله بيا به په درزا شي
د ځوانۍ رنګين ګيهځ مې يووړ اوښکو په سېلاو کې
څوک به ما ته بل ژوند راکړي، د دردونو مسيحا شي
د غبرګولي ٩، ١٣٨٩