خاندمه خو نه راځی خندا راته
ژاړمه یادیږي ستا وینا راته
ولې دې لیلا دومره کمزوری کړم
مات دې کړ غرور هم دې بولا راته
زما ژړا او خندا تاته بې ګټې دي
ژاړي چې زړګی له تا جدا راته
ستا نادانې مینې مې غرور مات کړ
تا چې ګیلې وکړلې بیګا راته
ای زما مغرورې بې وفا صنم
زړه دې کړو په مینه کې ګدا راته
بس دی زه وصال به تل دا وایمه
تا په عشق کې راکړله دنیا راته