لکه نيم ويښ اونيم ويده چي وي څوک
اويوبې پايلي غوندي خوب چي ويني
داسي حالات راباندي راشي کله
ترشاپرې يښى هاتېروخت رايادشي
دماشومتوب هادنازونودوران
لکه باچاهرچاموقدرکاوه
دلوږي تندي لږاوډېرغم نه وو
دکورترشاموپټپوټونى کاوه
يابه پخپله په خاپوړوځغاستو
يابه موخپل وړوکى ورورپرغولي
ترلاسوونيواوپرشابه تللو
په تنکۍ ژبه به موورورته ويل
پالي پالي پل راواخله
يوموټۍ ښنګل راواخله
هالته به ليري ددېوال سيوري ته
پرويړټغرباندي ادې ناسته وه
توري کټوي نه بې غړک ته مستې
دتورلرګي په يوه غوړه چمچه
په تړپ تړپ تړپ توولې
چي موږبه کله پرې نظرولګېد
په لوړاوازبه موپرې چيغي کړلې
ادې ادې يوه قاچوغه ګاړه
ماته راپټه کړه زه درغلمه
دکټوګاړه به موبې له چمچۍ
په ناپرېوليواوناپاکولاسو
بې بسم الله پرسرراپورته کړله
څومره خوږې وې خدايه هغه شېبې
يوځل به بياهم کله راشي کنه
داراته پته ده چي بيانه راځي
خيردى هغه دي بيخي راهم نه شي
خوخدايه يامي دې کافرجانان ته
زمادسوي زړګي حال ښکاره کړه
يايې زماسره دميني پرکړو
بې قيداوشرطه بس پرهوراوله
زابل ،کوټه