زما ټو لو ته سلا م په د وا ړه لا س
په وجو د ېی ولي خپل ځا ن خطا با سو



ا نسان چي دانسان په درد دردمن نوي
ډاکترچي دناروغ په خوږخوږمن نوي



ا فغا ن چي د ا فغان په غم غمجن نوي
سخيچي دسخا څخه ېی ډکه لولمن نوي



زما ټو لو ته سلا م په د وا ړ ه لاسو
په وجود ېی ولي خپل ځا ن خطا با سو



چي خوا بد ي يو د بل سره پخلا نشي
چي ترځا ن ېې ښه لورينه پربلچا نشي



ظا لم چي د مظلو م په تسلا نشي
چي زوی په نصيحت د خپل با با نشي



زما ټو لو ته سلا م په د وا ړ ه لا سو
په وجود ېی ولي خپل ځا ن خطا با سو



ښوونکئ چيشاګردته څه ورزده نکړي
مامورچي په خپلکارکښي تلوسه نکړي



ولسوا ل چي د ولس په مشوره نکړي
قا ضي چي په رشتيا څه فيصله نکړي



ز ما ټو لو ته سلا م په د وا ړ ه لاسو
په وجود ېی ولي خپل ځا ن خطا با سو



بزګرچي خپل پټي ته ښه خدمت نکړي
نا ظرا ن چي د بز ګرو مراعت نکړي



با دا رچي دمزدورسره صحبت نکړي
چيدوی ټوله په خپلمينځکي الفت نکړي



زما ټو لو ته سلا م په د وا ړ ه لاسو
په وجودېی ولي خپل ځا ن خطا باسو



ا فسر چي مهربا ن پرخپل عسکرنشي
عسکر چي په مثا ل د خپل ا فسر نشي



قو مند ا ن چي منسو بينو ته رهبرنشي
چي سا تونکئ د سرحد ا ولروبرنشي



ز ما ټو لو ته سلا م په د وا ړه لا سو
په وجود ېی ولي خپل ځا ن خطا با سو



خا نا ن چي د بېوزلومرستند وی نشي
بي وزلي چي خپلوان ټوله ددوی نشي



ظالم چي دمظلوم په خوی اوبوی نشي
ا جتماع دعد ا لت جوړه په دوی نشي



ز ما ټو لو ته سلا م په د وا ړه لا سو
په وجود ېی ولي خپل ځان خطا با سو



د د وست او د دښمن لارچي يوه نشي
چي بله ېی په کورکښي زرډېو ه نشي



چي د دواړوخورک يوډول مېوه نشي
چي راضي دواړه دسوليپه شېوه نشي



ز ما ټو لو ته سلا م په د و اړه لا سو
په وجود ېی ولي خپل ځان خطا با سو



خوا بدي چيپه خپلمينځ کي پخلا نشي
چي ترې ورکه د نفا ق لويه بلا نشي



چي دواړ ه په يو ه زړه او صلا نشي
له بد و چې بيزا ر په يو ه پلا نشي



ز ما ټو لو ته سلا م په د واړه لا سو
په وجود ېی ولي خپل ځان خطا باسو



ګوروان چي دخپل کلي خدمتګارنشي
د خپل کلي چي پرد ه ا عتبا رنشي



د څړځايوله پا ره چيخلګ بېګارنشي
چي وچ د ښتو نه ګل و ګلزا رنشي



زما ټو لو ته سلا م په د وا ړه لاسو
په وجود ېی ولي خپل ځان خطا باسو



پا چا چي د رعيت په حا ل خبرنشي
رعيت چي د پا چا لپا ره سپر نشي



درعيت ژوندچي خرابوي اوبهترنشي
پا چا چي له قد رته لاس پرسرنشي



زما تو لو ته سلا م په د و ا ړ ه لاسو
په وجود ېی ولي خپل ځان خطا با سو



په شعرکي چي د ژوند رمزو نه نوي
په ژوند کي چي دژوند خوند ونه نوي



راحت کي چي دياروداشناياد ونه نوي
په يادکه دي فاروقه دوطندردونه نوي



ز ما ټو لو ته سلا م په د وا ړ ه لا سو
په وجود ېی ولي خپل ځان خطا با سو