د بنګړو شور چی یی کلی کی راخپورشو
په زلمیو باندی بل د مینی اورشو



ګل خولی وکړی د شرمه شنه سهار کی
دلیلی د مشکو بوی چی بڼ کی خورشو



سروه ټیټه شو سلام یی ورته وکی
چی په پیغلی پښتنی یی نظر خپور شو



سپوږمی وتښتیده لاندی تروریځی
د ادم درباب شرنګ کی شورماشو شو



غوټی سر ټیټ کی ددی وزیبایی ته
چی دتور زلفو جال یی په مخ جوړشو



د مین زلمی سینه کی زړه درزیږی
په ګودر چی د منګیو قطار جوړ شو



زیبایی د پښتنی نړی کی نشته
خوار شاعریی په صفت کولو زوړشو