وطنه تا سره په غم کې مرغۍ هم ژاړي
زمري سلګۍ وهي له غمه هوسۍ هم ژاړي
له شنه اسمانه د باران په څېر پرخه اوري
افغانستانه ستا په درد کې سپوږمۍ هم ژاړي
لارو کوڅو کې دې اوس ټول پردي پردي ګرځي
ګودر ته نه ځي کور کې تندې نه جلۍ ژاړي
زرکې بيا پټې شوې سپرليو سره رانغلې
لښکر بچوسره په غره کې سيسۍ هم ژاړي
تنکۍ مښوکه کې خځلې ګرځوي اټکه
د جالې ځای نه لري اوس توتکۍ ژاړي