وطنه تل د اوښکو په تذبو د يادوم
ملنګ غوندې په کلي او بانډو د يادوم



ته مور يي ته عزت يي ته مې ژوند يي باور وکړه
ستا خاوره مې رانجه شه په ليمو د يادوم



بيکوره شي بيموره شيي يتم شي او سوالګر شي
دردونه شي بيشماره په سلګو د يادوم



د زړه بړاس مې راباسمه د خوږ احساس په ژبه
که ځان مې لږ تسل کړم په شعرو د يادوم



د سولی په ارمان به په مونږ خاوری وی امباری
تقديره خفه نشې په ګيلو د يادوم



ارمان او د هجران په مينځ کې ګير حفيظ مليار يم
نفس چې مې په تن وي تر هغو د يادوم




ويانا د اتريش ښار