چـــې هـــر وخـــت زمــا د وطــن سودا کوي
نـــن هـــغــــه خــلـک د ســولـــې غوغا کوي


کـله یـو کـله بـل لښــکــر ســره جــنـګ کړم
یــاران خــو هــــســې چــیــغــې د غزا کوي


لــکه ګـــونګ د خـــپلې ژبــې بـې برخـې یم
کــه پــــښـــتــو وایــــمــه ، پر مــا خندا کوي


هـــم په زړه هـــم په ځـــيـګـر زخـــم راکوي
اف ! چــــې هـــمــدوي خـــبـرې د دوا کوي


د یوسف په شــان مـې خـپل ورونه خـرڅوي
بـیــا هـمـدوي هــر چا ته کــښـېـني ژړا کوي


د شپــې،شپــې د غــم کـاروان ښار ته راولي
په ســـبا،ســـبا یـــــې تــــور په بــل چا کوي


د احــمــدزي په سـیـــنــه کــــې دردونـــه دي
هېــواد یــې لــوټــېــږي، زړه یــې درزا کوي