چې د ځوانۍ په خوږو پوی شومه  لمبو واخيستم
څومره ارزانه د ښار ښکلو په سيکو واخیستم


 درياب نظر ته دې زه هېڅ د ټينګې پاتې نه شوم 
د ژوندانه په سحرا خلی وم اوبو واخیستم


تاچې د زړه له بدخشان څخه را وباسلم
قيمتي لعل ومه په نه بيه پردو واخيستم


د ژوندانه د روزګار مزی مې هېڅ نه غځيږي
خدای ج خبر زه د چا دسپينې خولې ښېرو واخیستم


له هغې ورځې بې قراره يم تسکين مې نشته
له کومې ورځې چې دې غېږه کې ليلو واخیستم


۱۳۹۱/۱۱/۲۸ سلواغه
پکتيا ـ اتفاق مېنه