یوه ورځ هارون په لار ه تیریده
 خوار بهلول یی په یو د شت کښی و لید ه


 بهلول کړلی ماشومانو سره لوبی
 سره غرمه وه هم موسم ګرم د د وبی


 د بهلول ځنی راتاو وه ما شوما ن
 خوشحالی لوبی یی کولي په میدا ن


 خوار بهلول ته اواز وکړلو هارون
 نصیحت راته لږ وکړه په ژوند ون


 د بهلول خوا کښی نیژدی یو هد یره وه
 چی اغزیو کښی پټه شوی جوړ میره وه


 بهلول و ښوده باد شاه ته هد یره
 غبرت واخله دی قبرو ځنی کره


 زما او ستا غوندی زیروحهء انسانان وه
 ستا پشانی ورکي ډ یر ښایسته ځوانان وه


 نن د زمکی خیټه کښی دي د وي پراته
 خدای(ج) خبر چی اوس تیریږی په د وی څه


 ای هارونه تخت او تاج باندی مغروره
 دایمی کور دی ځانته وګوره ضروره


 هر انسان لره همد ومره غبرت بس دی
 دایمی کور یی دغه خړ د خاورو نس دی


 ورونو وګورۍ د دی وخت باد شا ها ن
 د وی همیش دی په قیصه کښی د خپل ځا ن


 اوس تري جوړ شول داسی لوی لوی ښاماران
 ته به وایی دا ماهي دی د سلیمان


 د غوامو فریاد کله اوریدای شی
 د بی وزلو بد خالت کله لیدای شی


 ای (روغواله) پاک الله(ج) دی مهربان شی
 چی د سولی دایمی کور افغانستا ن شی