څیرې ګریوان کې مې داوښکولا قطرې پاته دي
 ژونده په زړه کې مې لاهم یوڅوګیلې پاته دي


 عمر مې لاړه د ځوانۍ په نشه پوه نشومه
 ساقي ستا شوخه میخانه کې مې پیالې پاته دي
 له وطن لري دهجران په دام کې ګیریمه زه
 مانه د کلي د ګدر ټولې میلې پاته دي
 د خټو کلی، دنګ چنار، اود سحر بادونه
 د بام په سر کې دخوبونو خاطرې پاته دي
 مرګیه لږ انتظار وکړه وارخطايي څله؟
 ریبار ورغلی دیار کلي ته جرګې پاته دي
 وطنه ځنګه به د هیر کړم هیروی دنشم
 ستا خړه خاوره مې تر اوسه په لیمې پاته دي
 دا دحفیظ ملیار په قبر ګلان ونه کرۍ
 لا خو زما د ارمانو بلې ډیوې پاته دي