جنوبي
پښتونخوا
&
nbsp;
د ا د ما تم ډ کي شېبې به ا ه ! تر کله ر ا ځي
بد
ر نګ لا سو نه به لا نو ر څو تر کابله ر ا ځي



هغه تو ر کاڼی چي پلاس کي،تور زمان ګرځا وه
ما وې ! ضرور به دا يو ورځ ترشيش محله را ځي



چي مي د او ښکو
په باران ، دهيلو بڼ سمسورکړ
نن يې غو نچو ته د ا ها ړ خو ني منګله ر ا ځي



چي او ر ېدل يې د خوږ من زړګي،وروستی خوځښت وي
هغه خبر مي هر ه ور ځ ، له ورا
ن بور جله راځي



د ژ و ند پر څا نګه يې خزان ، دمرګ کېږدۍ و هلې
د جنا ز و ډ
که و ږ مه ، له هر ه ګله ر ا ځي



کو مه ا ړ
تيا ا وس د نا ترس مهال د نخښي نشته
د جبر غشی مي ر سا تل تر
کو ګله ر ا ځي



چي د زخمي زړه پرها ر ونه مي ټکور ترې
اخلي
د ا مسيحا وږمې دي ورو – ورو له اور بله راځي



چي مين
زړه يې د نيمذال بهار، په ياد رنځيږي
د ا نر ۍ سا ند ه له هغه و ير
جن بلبله ر ا ځي



و ر ک سبا و و ن مو ملتياره ! چيري بيا ونه ليد
نا پا يه شپې د ي لا تر ا و سه يوه پربله را ځي