باغ دګلو کړو تالا خزان دعشق
 زه ملنګ ومه یووخت سلطان دعشق
 دمنزل کښتۍ می ډوبه ډوبه کیږی
 لاهو کړی یمه زه توپان دعشق
 دبریښنا په څیر یو پړک وو زر پناه شو
 څنګه تیر شولو پر ما دوران دعشق
 مدرسه دعشق می نه کړله تمامه
 ناتمامه می شو ټول داستان دعشق
 دخلوص دحکمتونو په راز پوه وي
 څوک چه ټینګ لري باور ایمان دعشق
 چه غزل یی وي یقین او تسکین دواړه
 ملا څله ورته کړی آذان دعشق
 ګل عزیز دعشق له درده مستغني دی
 داغزیو خواکی وي ګلان دعشق
 ۸/۱۱/۱۳۹۲
 کابل -کارته نو