زه د ستا له غمه مرمه
 ته بې غمه یې بې غمه


 راشه ومې کړه پوښتنه
 ای صنمه ای صنمه!


راشه قبر مې تیار شو
 درنه ځمه، درنه ځمه


 د زخمونو شمار مې مه کړه
 بس ملهم مې شه ملهمه


 معروف ځي درنه پناه شو
 پسې وګوره تر چمه