نظر مې شي ستومانه بېرته ستا رخسار ته راشي
بې کوره مسافر دى، نااشنا ديار ته راشي
په سترګو کې ځاى نه لري، په زلفو کې دې ورک شي
يو ستړى کليوال، تياره ماښام بازار ته راشي
د ژوند لوبه بايلي، خو په ګډا ځي د مرګ خولې ته
تش والوزي هوا ته، مرغۍ بېرته مار ته راشي
يتيم چې په ژړا شي، ميره بيا څپېړه ورکړي
ماشوم که څوک خپه کړي، په ژړا به پلار ته راشي
هندارې ټولې ماتې کړي، څو کاڼي دلته پرېږدي
يو څو لېونيان ووزي، يو څو بېرته ښار ته راشي
په کور کې څراغ نه لري، چې کښېني يې رڼا ته
چې توره شپه خوره شي، سحر ځکه يار ته راشي