غزل

ګلا لۍ

اى د سترګو توره ليونيه !
ولې يې بې شوره لېونيه !

ته هم زما نې يې لمبه کړى
څنګه سوځې اوره لېونيه !

تورې سترګې تاله يم راغلې
لږ خو راته ګوره لېونيه !

ته مې هسې شونډو ته بانه ګورې
نه درځمه نوره لېونيه !

پرېږده چې ليدو پسې مې مړ شې
نه ووځم له کوره لېونيه