غزل 

نیمګــــړي ژونـــد ته مې یو کور د محبت جوړوم
خامـوش وجدان کـې مې یو شور د محبت جوړوم

ای ! ستـرمنـې پښتنـې پیغلــې بخښنه غـــــواړم
چـې پــه غـــــــزل کـــې دې انځور د محبت جوړوم

د کلـــي ځــمـــه د رواجـــــــــه کــــډه نـشــم کــــــوی
په کـاڼــو زړونــــو کـــــې دستور د محبت جوړوم

فـــال د ورغـــــــــوي ورانـــــوم پـــه ټنډه داغ لګوم
د زړه کعـبـه کې داســــې نـــــــور د محبت جـوړوم

هیر کــه غـــــــــزل مــــې ډکــه وي د زړه د وینو لپې
د ځـــان پــه وینه بــــــــل رنـځــــور د محبت جوړوم

دې تور زمـان ته دې د سپین زړګي کیسې وباسم
پـه لــــــــوپټــه درتــــه یــــــو تــــور د محبت جوړوم

ژونــد ړنګــــوم د خیــــال په لپه کې د ستا په نامه
اسیـــر ژونــدون تـــه دې ټــکــــــور د محبت جوړم

تــه د سبیل روښـــــــــان د زړه پـــه ژبـــه ځــان واړوه
زه هــم دا خپـــل زړګـــــی منصور د محبت جوړوم
 سبیل روښان