غزل

ستا د وعدې په اعتبار خوبونه 
له سترګو وړي ستا انتظار خوبونه 

د شپی می ټوله شپه ستا غم ژړوي 
ځکه کوم اوس په سهار خوبونه 

کلی کی څومره ډیر خوندونه به ول
چیرته د کلی او د ښار خوبونه 

ژیړ مازیګر د چینی یخه غاړه 
پر غرمو لاندی د چنار خوبونه 

چی خوبولې سترګی ستا ووینم 
ما زنګوی پر لویه لار خوبونه 

ستا په خوبونو کی به زه یم که نه ؟
ستا له خوبونو نه می جار خوبونه 

ګلالۍ خپله صداقت وخوړه
ځکه کوي په سر د  دار خوبونه  

             ګلالۍ خوستۍ