لارويه !

دا چې سرې شنې لوپټې دي
دا راګونه د بنګړيو
رم راغلي بيا ګودر ته
د بدريو .....جينکيو
ورته ګونګې چې نغمې دي
د سيتار په هر يو تار کې
چې ورک شوي دي سورونه
دشپيليو له مريو
دا چې لمر ورته زيړ پاتې
چې له وړانګو ېې دم وتي
دا مخونه ېې ليدلي
د ګودر د ښاپيريو
دا بې هوش چې دي ګلونه
هم نشه د بنګو بوټي
دا ېې بوي تر زړونو تير دي
د لونګو د ځونډيو
نو...رالنډ شه
مساپره لارويه
په پستو سپينو لاسونو
چې ګلونه د نکريزو
پري خواره واره اوده دي
تا ته لپې لپې درکړم
د چينې له سپينو مئيو
تر زړګي دې په هر رګ کې
د جذبو د اور بڅري
چه په کوکو لاړ شي
مړ احساس به دې ژوندي شي
دزړګي د رنګينيو
هم دې هوش د سترګو رپ کې
د ښکلا تر اصل لاړ شي
هم د ژوند په ماناپوي شې
نو يو دم به درنه هير شي
ټول ښارونه د ماڼيو.........