دا څنګه ميخانه ده هر يو يار پکې ويده
ساقي بس پکې ويښ ناست او خــــُمار پکې ويده

څه ښکلی نن سپوږمۍ سر ايښی بيا د شپې پرمټ
وياله کې ستوري ډوب ډوب او سهار پکې ويده

وې کومې نه راځې ما وې له هغې چې هورې
پر لوېشت، لوېشت جبر، جبر او اختيار پکې ويده

خزان پکې څپې وهي نيم ځالې څانګې وړي
دا خړ کلی زما دی دا بهار پکې ويده

دا چا وې دنيا منډه ده؟ په ټنډه ده اشنا
ناپوهه پکې ځغلي او هوښيار پکې ويده

ترې اخله "بېکسياره" خوله څو شونډې خوځوي
څپې وهي انکار پکې اقرار پکې ويده