ته ماڅه کوې جانانه زه به څه يم
زه نه ګل يمه نه سره زرنه اوبه يم

خپلوسترګوته بادونوبېرته راوړم
ګله ستادقدم خاوره وم اوس نه يم

دچامينه مې په زړه کې سورغمی شو
بس يوتورکاڼی دهاغه پورې غره يم

ښوروه مې مه تنکی لاس به دې خوږشي
لږمې پرېږده په اغزيوکې ويده يم

تادې خدای لري نرګس پښه په اوبوکې
زه که سره اورکې ولاړيمه هم ښه يم

جنازه مې په اوږوداوښکويوسه
که په سترګوکې درمات لکه باڼه يم

داګناه مې ده چې ته مې زمزمه وې
پرمرۍ مې ږده چاړه حلال مارغه يم

دپلوشمال دې راغی په ګډاشوم
بس دخپل قبرپرسرولاړواښه يم

ښه ده ښه چې تری تم شومه له تانه
ستاکاروان اوس دسندرو دکاله يم