ستا د راتلو هيله لا په زړه کې غلې نه ښکاري
وي به ناممکن، خو مګر ماته ولې نه ښکاري؟
ښه شوه ځان دې ټول کړ د دنيا خولې درنه واوښتې
سترګې دې اوس هر سهار شوګير وهلې نه ښکاري
پوه يې چې د ژوند له کوم اسمانه درته غږ کوم
تا وې له ما بل طرف دې لاره تللې نه ښکاري
ژوند وي کله کله د رنګمال د کار جامو غوندې
وي به سل رنګونه پرې پراته خو ښکلې نه ښکاري
ژوند مې و تياره لکه د ژمي شپه او دې شپه کې
ستا سترګې ډېوې وې، اوس هغه هم بلې نه ښکاري
وايي هميم نه اوري د نورو هم تر اوسه خو
زړه ته يې زما خبره هم لوېدلې نه ښکاري
د زمري ۴مه، ۱۳۹۸ کال، کابل
