یار چی اوس له لپې نه هر څه راغورځوي
زړه داسې ګومان کوي، چې زړه راغورځوي

که هر څومره په قار شمه، که هر څومره خپه
دښمن دې راته مخې ته ځان نه راغورځوي

زما د ګاونډي لور بلا دومره ده هوښیاره
کوټې ته مې ګلان په لمر خاته راغورځوي

د ژوند له ګړندیو شېبو دومره یم خوښمن
له دې نه پس به نور د دیدن ښه راغورځوي

ای ترورې ! دا تلاش به اوس د ډېرو زړونو خپل شي
له شونډو، چې ګلان په پېغلو سره راغورځوي
 
۱۳۹۱/۳/۵ تاریخ صفا راډیو